Stanisław Mazur (ur. 16 kwietnia 1897 w Kamionce Strumiłowej, zm. wiosna 1940 w Katyniu) – chorąży piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys syn Pawła i Marii z domu Weber. Uczestniczył w I wojnie światowej, należał do Polskiej Organizacji Wojskowej. U kresu wojny zgłosił się do 3 Batalionu Strzelców Sanockich. Po uzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 służył w intendenturze 6 Armii sformowanej podczas wojny polsko-ukraińskiej oraz kompanii gospodarczej 19 Dywizji Piechoty (jako sierżant sztabowy), następnie przydzielony do 13 pułku Ułanów Wileńskich.
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę w dniu 17 września, został aresztowany przez Sowietów, po czym był przetrzymywany w obozie w Kozielsku, skąd został przetransportowany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940.