W 2010 bezskutecznie kandydował na mera Charkowa, w tym samym roku z powodzeniem ubiegał się o reelekcję do rady obwodowej jako kandydat Batkiwszczyny, w ramach której objął kierownictwo regionalnych struktur. W 2011 zrezygnował z działalności publicznej i wyjechał do Włoch, gdzie wrócił do działalności gospodarczej. W międzyczasie na Ukrainie wszczęto przeciwko niemu sprawę karną o domniemaną korupcję. Do kraju powrócił w 2012, w tymże roku z listy Batkiwszczyny został wybrany do Rady Najwyższej VII kadencji.
W czasie Euromajdanu wraz z Andrijem Parubijem zajmował się koordynowaniem działalności protestujących. 22 lutego 2014 został pełniącym obowiązki ministra spraw wewnętrznych. Pięć dni później stanął na czele tego resortu w rządzie Arsenija Jaceniuka. Wkrótce po objęciu urzędu doszło do aneksji Krymu przez Rosję i początku konfliktu zbrojnego w Donbasie.