thumb|Inskrypcja z Paraíby Inskrypcja z Paraíby (Parahyby) – rzekoma inskrypcja odkryta pod koniec XIX wieku na kamieniu w brazylijskim stanie Paraíba, mająca potwierdzać podróże Fenicjan do Ameryki Południowej.
Historia inskrypcji W 1872 roku Cândido José de Araújo Viana (1793–1875), dyrektor Instituto Histórico e Geográfico Brasiliero w Rio de Janeiro, otrzymał list podpisany przez niejakiego Joaquima Alvesa da Costę. Autor informował w nim o odkryciu w bliżej nieokreślonym miejscu nad rzeką Paraíba pękniętego na cztery części kamienia pokrytego inskrypcją w nieznanym języku, którą przepisał i załączył do listu. Ponieważ w ówczesnej Brazylii nie było semitystów, inskrypcję otrzymał do analizy hebraista-samouk Ladislau de Souza Mello Netto, z wykształcenia przyrodnik. Netto stwierdził, iż na kamieniu wyryto informację o 10 fenickich statkach zagnanych przez sztorm do brzegów Brazylii w roku 534 p.n.e. Uznał go też za autentyczny. Niedługo potem sprawę tajemniczego napisu przebadał francuski historyk i filolog Ernest Renan, stwierdzając, iż brazylijscy uczeni padli ofiarą fałszerstwa. Podobnie krytycznie ocenili znalezisko niemieccy badacze tacy jak Konstantin Schlottmann i Julius Euting.