W czasie kampanii włoskiej był dowódcą 31 kompanii sanitarnej. Na początku lipca 1944 roku, w czasie boju o Ankonę, siłą 5 sanitarek, wspomagał kolegów z 5 kompanii sanitarnej, obciążonej wyjątkowo dużym napływem rannychJ. Maj, Na drogach do piekieł przez kraje morza i Monte Cassino, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1973, str. 232-234. Przez Monte Cassino, Porto San Giorgio, Porto Recanati, Faenzę, Pesaro doszedł w maju 1945 roku do BoloniiF. Koprowski, Bo wolność krzyżami się mierzy…, Wydawnictwo Lekarskie, Kraków 1975S. Pryłowski, Pod Monte Cassino [w:] https://web.archive.org/web/20150109133803/http://mazowsze.hist.pl/files/Biezunskie_Zeszyty_Historyczne/Biezunskie_Zeszyty_Historyczne-r1999-t16/Biezunskie_Zeszyty_Historyczne-r1999-t16-s133-135/Biezunskie_Zeszyty_Historyczne-r1999-t16-s133-135.pdf :dostęp 17XII 2012 r.. W marcu 1945 roku z rąk szefa służby zdrowia 2 Korpusu, pułkownika Mariana Dietricha, otrzymał Krzyż Walecznych.
Po wojnie był lekarzem w Londynie. Po roku 1953 przeniósł się do Fredericton w Kanadzie. Pracował jako otolaryngolog w Halifax Infirmary, Victoria General Hospital i Izaak Walton Killam for Children.
Dwukrotnie żonaty: pierwsza żona Czesława, druga Wanda. Żył lat 90.