Pracował jako nauczyciel w Nowogródku, później został kierownikiem szkoły. Był prezesem tamtejszego Związku Nauczycielstwa Polskiego Szkół Powszechnych, ponadto pełnił funkcję dyrektora kasy „Samopomoc” oraz był członkiem Macierzy Szkolnej i Związku Strzeleckiego.
W 1929 ukończył kurs przyspieszony w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty przy Szkole Podoficerów Zawodowych Piechoty nr 8 w Grudziądzu. W 1930 został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy ze starszeństwem z dniem 1 września 1929. Otrzymał przydział do 80 pułku piechoty w pobliskim Słonimiu. W tej jednostce latem 1931 odbył ćwiczenia w wymiarze 6 tygodni.
W 1934 odbył kurs dowódców kompanii strzeleckich w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie. W 1936 został awansowany do stopnia porucznika rezerwy. Następnie został delegowany do odbycia ćwiczeń wojskowych w 77 pułku piechoty, po czym przydzielony do 78 pułku piechoty stacjonującego w garnizonie Baranowicze, gdzie został mianowany na stanowisko dowódcy kompanii i w latach 1937, 1938 odbywał ćwiczenia wojskowe. Otrzymał odznaczenia w postaci medali pamiątkowych.