Wymarzanie roślin – częściowe lub całkowite uszkodzenie rośliny w wyniku działania na nią niskimi temperaturami (mrozem). Powoduje to odwodnienie komórek roślin, tworząc w przestrzeni komórkowej kryształki lodu. Powodują one nieodwracalne uszkodzenie protoplazmy. Zjawisko to występuje najczęściej podczas bezśnieżnych zim, może zaistnieć również na przedwiośniu lub w okresie jesieni. Najbardziej wrażliwe na wymarzanie są korzenie.
Uprawa zbóż Przyczyną jest nagłe, długo trwające obniżenie temperatury w przypadku kiedy zboża nie są okryte pokrywą śnieżną.
Objawia się żółknięciem, brunatnieniem i skręcaniem liści zbóż. Chore rośliny można łatwo wyciągnąć z ziemi. Obumierające rośliny zasychają i tworzą puste miejsca. Jeśli nie ulegnie uszkodzeniu węzeł krzewienia to z nastaniem wiosny roślina zregeneruje się, jednak jej rozwój będzie opóźniony wglądem nie uszkodzonych.
Temperatury, przy których węzeł krzewienia ulega uszkodzeniu wynoszą np. −18 °C (żyto), −15 °C (pszenica ozima), −12 °C (jęczmień ozimy).
Czynniki wpływające na wymarzanie zbóż: stopień zahartowania zbóż jesienią, a wiosną stopień ich przedwczesnego rozhartowania, np.