W latach 1985–1988 był proboszczem parafii św. Tryfona Wiackiego w Kamiennym Zadielju w Udmurcji. Według jego projektu rozpoczęto w tym samym okresie budowę jedynej wzniesionej od podstaw w okresie radzieckim cerkwi w Udmurcji – cerkwi św. Jerzego w Głazowie. W 1988 został proboszczem cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej w Iżewsku. W kolejnych latach kierował budową lub odbudową świątyni prawosławnych w Wołżsku, Buińsku, Wasiljewie, Uwie, Nyłdze, Kijasowie, Norji, Babinie, Juśkach i Buranowie. Od 1993 kierował odbudową katedralnego soboru św. Aleksandra Newskiego w Iżewsku. Był jednym z pierwszych kapelanów towarzyszących rosyjskim wojskom w Czeczenii. Nagradzany mitrą i prawem odprawiania Świętej Liturgii przy otwartych carskich wrotach do „Ojcze Nasz”. Począwszy od 1995 organizował w Udmurcji ugrupowania kozackie.