Sengfu ( Sēngfù; ur. V wiek, zm. VI wiek) – mistrz chan, pierwszy uczeń Bodhidharmy.
Życiorys Pochodził z Qixian w Taiyuan (obecnie prowincja Shanxi) na dalekiej północy Chin. Wędrował po Chinach poszukując nauczyciela medytacji. Ostatecznie trafił na mistrza dhjany BodhidharmęNie ma tu absolutnej pewności, czy był to faktycznie Bodhidharma, bowiem jego biografia w Xu gaoseng zhuan używa tylko nazwiska Dharma.. Po poznaniu Bodhidharmy w jaskini, Sengfu formalnie „porzucił dom”, czyli został mnichem. Przybrał buddyjskie, pełne skromności imię Sengfu, które oznacza „Zastępca mnicha”. Siedzieli w jaskini Bodhidharmy i dyskutowali o najgłębszych problemach buddyzmu. Po przeniknięciu do granic „istoty medytacji” (chiń. dingxue zong) Sengfu opuścił swojego nauczyciela i rozpoczął wędrówkę po różnych centrach nauczających sutr. Wtedy też zrozumiał, że „uczenie się zależy tylko od siebie samego, gdyż mędrcy nie mają słów”.