thumb|Jan Kosina w mundurze thumb|Tablica symboliczna Kosinów na grobie Piotra Dunina-Wąsowicza w Sanoku thumb|Tabliczka upamiętniająca na ścianie kościoła św. Karola Boromeusza w Warszawie thumb|Kamień przy Dębie Pamięci honorującym Jana Kosinę w Sanoku Jan Józef KosinaW ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Johann Kosina”. (ur. 14 kwietnia 1894 w Mikuliczynie, zm. prawdop. wiosną 1940 w Kuropatach lub Charkowie) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, tłumacz, wykładowca uczelni wojskowych, urzędnik Wojskowego Biura Historycznego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Protoplastą rodu Kosinów był XVII-wieczny czeski powstaniec, Jan Kozina. Zgodnie z tradycją rodzinną w kolejnych pokoleniach rodu, jeden z synów otrzymywał imię protoplasty Jana. Jan Józef Kosina urodził się jako syn Jana Macieja (1859–1943) i Pauliny, z domu Girtler von Kleeborn (1862–1945). Ojciec był inżynierem leśnictwa, pracował jako nadleśniczy w Galicji, mierniczy przysięgły, był wykładowcą na Wydziale Leśnictwa Politechniki Lwowskiej. Pochodząca z austriackiej rodziny matka była absolwentką Konserwatorium Muzycznego we Lwowie, początkowo była pianistką.