oraz 41% wybrało pozytywną odpowiedź dla pytania „Gdybyś mógł być człowiekiem w 0%, chciałbyś?”Gerbasi et al., s. 17. Pytania te zostały dobrane specjalnie w sposób aby nakreślić podobieństwa z dysforią płciową, określając to jako „trwałe poczucie dyskomfortu” z ludzkim ciałem i poczucie uwięzienia „nie-ludzkiego gatunku w ludzkim ciele” do czego przyznało się odpowiednio 24% i 29% ankietowanych.
Z opisów osób doświadczających dysforię gatunkową wynika, iż ludzie tacy mogą odczuwać nawet nadliczbowe, nieistniejące kończyny takie jak fantomowe skrzydła lub pazuryLupa, s. 41-42. Dysforia ta obejmuje uczucia bycia zwierzęciem lub inną istotą „uwięzioną” w ludzkim ciele, co odróżnia to od likantropii klinicznej, gdzie pacjent wierzy, że jest faktycznie przemieniony w zwierzę lub posiada umiejętność takiej przemiany.
Badanie Clegg, Collings i Roxburgh (2016) wykazało, że osoby identyfikujące się jako terianie (którzy często odczuwają dysforię gatunkową) cechują się wyższymi poziomami cech autystycznych (szczególnie w zakresie umiejętności społecznych i komunikacji) oraz schizotypii (zwłaszcza w podskalach nietypowe doświadczenia i introwertyczna anhedonia);