Z początkiem następnego roku objął zbór w Karminie, gdzie przyjmował na naukę kandydatów na ministrów dokształcając ich w teologii oraz młodzież świecką. W związku z oskarżeniem o sprzyjanie Szwedom w końcu kwietnia 1656 udał się na Śląsk, gdzie przebywał głównie w Brzegu(1658–1660) jako kaznodzieja PolakówJ. Bazydło, Bythner, Buttner, Bithner, Bittner, Jan, [w:] Encyklopedia Katolicka, t. 2, Lublin 1976, kol. 1257.. Do Wielkopolski wrócił w 1660 i zamieszkał w Kurcewie, a od 1664 w Skokach. Kościół ewangelicki reformowany został z wielką energią przez Bythnera zorganizowany od nowa i doprowadził także do odrodzenia kilkunastu zborów. W 1667 pleban pobiedziski oskarżył go o to, że przyjął na naukę religii chłopca z małżeństwa, które było mieszane wyznaniowo i skazany został na śmierć przez trybunał piotrkowski. Zdołał jednak uciec na Śląsk, ale jego przeciwnicy za 300 złotych polskich wycofali skargę i tym samym wyrok został unieważniony. Zamieszkał w Lesznie, w którym 2 lutego 1675 zmarł.