Maciejewski musiał z Leszna uchodzić.
Częstochowa (1939–1945) We dwóch ze starszym bratem Zygmuntem, uczestnikiem kampanii wrześniowej, przedostali się do Generalnego Gubernatorstwa i osiedli w Częstochowie. Utrzymywali się z dorywczych prac. Zygmunt (romanista) zaczął udzielać lekcji języków. Obaj uczyli się sztuki aktorskiej u przebywających w Częstochowie artystów i niebawem rozpoczęli występy na tajnych wieczorach poezji polskiej. Wojciech uczęszczał na tajne komplety licealne zakończone maturą i podjął studia polonistyczne na Tajnym Uniwersytecie Ziem Zachodnich.
Poznań (1945–1952) Po wojnie Maciejewski przeniósł się do Poznania, gdzie kontynuował studia i uzyskał dyplom. Zadebiutował w radiu w lipcu 1945 r. recytacją wierszy, po czym rozpoczął stałą współpracę z redakcją literacką. W 1947 r. został jej kierownikiem, a w 1949 r. – pierwszym po wojnie szefem artystycznym Rozgłośni Poznańskiej. Podlegało mu pięć redakcji programowych, 40-osobowy chór etatowy i orkiestra. Prócz tego pisał autorskie scenariusze i adaptacje radiowe klasyki literackiej (m.in. Szekspira, Czechowa), które następnie reżyserował.