Gabinet Williama McMahona – czterdziesty siódmy gabinet federalny Australii, urzędujący od 10 marca 1971 do 5 grudnia 1972. Był trzynastym z rzędu gabinetem koalicyjnym LPA i Partii Wiejskiej (CP). Gdy po jego dymisji partie te przeszły do opozycji, zakończył się trwający 23 lata okres ich nieprzerwanych, wspólnych rządów. Do dziś jest to rekordowy w historii Australii czas pozostawania u władzy jednego obozu politycznego.
Okoliczności powstania i dymisji Gabinet powstał w środku kadencji Izby Reprezentantów. William McMahon był faworytem do przejęcia sterów w Partii Liberalnej, co automatycznie oznaczałoby też funkcję premiera, już w grudniu 1967, gdy nagle zmarł ówczesny szef rządu Harold Holt. Kandydatura McMahona została zablokowana przez przywódcę Partii Wiejskiej Johna McEwena, który oświadczył, że nie ufa McMahonowi i nie zamierza wchodzić do rządu pod jego kierownictwem. Nie chcąc dopuścić do rozpadu koalicji, ostatecznie LPA wybrała w styczniu 1968 Johna Gortona. Trzy lata później McEwen przeszedł na emeryturę, a nowym liderem CP został Doug Anthony, który dał do zrozumienia, że obsada stanowiska premiera zależy tylko od LPA i że on nie miałby nic przeciwko współpracy z McMahonem. W efekcie w marcu 1971 minister obrony Malcolm Fraser zainicjował wewnątrzpartyjny bunt przeciw coraz bardziej niepopularnemu Gortonowi.