Jadwiga Leontyna Zaleska, herbu Jelita, „Wiga”, „Janina Toruńska” (ur. 5 grudnia 1900 w Sanoku, zm. 25 stycznia 1993 tamże) – polska nauczycielka, pedagog, harcmistrzyni, podczas okupacji niemieckiej 1939–1945 działała w Armii Krajowej, Wojskowej Służbie Kobiet i organizowała tajne nauczanieFranciszek Oberc, Kalendarium sanockie 1974–1994 w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 963..
thumb|240px|Rodzina Zaleskich (ok. 1906-1912) thumb|240px|Rodzina Zaleskich (ok. 1912-1918) thumb|240px|Willa Zaleskich w Sanoku w 1. poł. XX wieku. Widok od strony placu św. Jana i nieistniejący pomnik Tadeusza Kościuszki thumb|240px|Willa Zaleskich w Sanoku (stan obecny od północy) thumb|240px|Grobowiec rodziny Zaleskich w Sanoku thumb|240px|Tablica upamiętniająca Zaleską i tajne nauczanie w Sanoku Życiorys Jadwiga Leontyna Zaleska urodziła się 5 grudnia 1900 w Sanoku. Była wnuczką Ludwika Zaleskiego z Mikuliczyna, powstańca listopadowego, córką lekarza i społecznika dr. Karola Zaleskiego (1856–1941) i nauczycielki Wilhelminy z domu Leixner (1859–1912). Miała ośmioro rodzeństwa (sześciu braci i dwie siostry), byli to kolejno: Tadeusz (ur. 1887), Juliusz (ur. 1888), Karol (ur. 1890), Zygmunt Jan (ur. 1892), Władysław (ur. 1894), Maria Elżbieta (ur. 1896), po mężu Hanus), Jakub (ur.