Od 20 maja służył 8 dywizjonie artylerii przeciwlotniczej 8 Dywizji Piechoty, a od 20 lipca – w kompanii sztabowej 20 pułku piechoty. W październiku 1942 roku dotarł do Wielkiej Brytanii, 8 listopada został przydzielony do Sekcji Dyspozycyjnej Naczelnego Wodza, gdzie ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Łączności.
Przeszedł szkolenie w zakresie dywersji i radiotelegrafii (łączności radiowej) i został zaprzysiężony 10 lipca 1943 roku na rotę Armii Krajowej w Oddziale VI Naczelnego Wodza. W nocy z 14 na 15 września 1943 roku został zrzucony do kraju w ramach akcji „Neon 7” dowodzonej przez kpt. naw. Antoniego Freyera (zrzut na placówkę odbiorczą „Spodek” 8 km na północny zachód od stacji kolejowej Garwolin). Po aklimatyzacji w Warszawie dostał w październiku przydział do Oddziału V Łączności Obszaru Lwowskiego AK, gdzie przybył 14 listopada 1943 roku. Otrzymał funkcję radiotelegrafisty, wkrótce także instruktorem, a od 1 lutego – dowódcą plutonu łączności radiowej „Palma” i „Opacz”. W listopadzie 1943 roku był przypadkowo aresztowany przez Niemców, wkrótce zwolniony, później poszukiwany przez Gestapo. Jego pluton łączności liczył 30 osób. Zorganizował pluton szkoleniowy, pluton nasłuchu BBC i zalążek plutonu zaopatrzenia „Łada”.