"Opowieść o Czecie" roi się od historycznych niedorzeczności i nie zasługuje na minimum zaufania.
Rzekome pochodzenie od nawróconego tatarskiego dynasty dodawało splendoru potomkom realnie istniejącego Zachara, którego wnuk Dymitr Zierno około 1330 wstąpił na służbę Iwana Kality, zajmując wysokie miejsce w strukturach władzy jako moskiewski bojar. Ranga bezpośrednich przodków Ireny, bogatych bojarów kostromskich i wpływowych bojarów moskiewskich Godunowów, z biegiem czasu coraz bardziej się obniżała. Zaliczani do warstwy drobnych posiadaczy ziemskich w okręgu wiaziemskim, spadli do kategorii prowincjonalnej szlachty i nie piastowali już urzędów dworskich. W połowie XVI w. ojciec i stryj Ireny, Fiodor i Dymitr Godunowowie, byli już tylko współwłaścicielami rodowej posiadłości w Kostromie.
W wieku 7 lat trafiła na dwór carski.
Małżeństwo z Fiodorem 7 września 1580 poślubiła Fiodora Iwanowicza, syna cara Iwana Groźnego. Inicjatorem tego małżeństwa był jej stryj Dymitr Godunow. Rok później został zamordowany szwagier Iriny Iwan (a wdowa po nim poroniła), w efekcie czego Fiodor został następcą tronu. Car namawiał Fiodora do oddalenia Iriny z powodu braku potomstwa, jednak carewicz był bardzo przywiązany do żony.