Upamiętnienie W czasach PRL Hibner, Kniewski i Rutkowski byli uznani za bohaterów ruchu robotniczego, m.in. nazywano ich imionami ulice (m.in. w Koszalinie, Poznaniu, Gdańsku, Rybniku, Tarnowie, Hajnówce i Warszawie). W oficjalnej propagandzie i wydawnictwach encyklopedycznych byli przedstawiani jako straceni za próbę zamachu na prowokatora. Ich śmierć kreował na bohaterską m.in. Wiktor Woroszylski w propagandowym wierszu Ci, co zginęli.
W 1950, w 25. rocznicę śmierci, w miejscu egzekucji przy murze warszawskiej Cytadeli urządzono park im. Kniewskiego, Hibnera i Rutkowskiego i odsłonięto pomnik-mauzoleum.
Ulicę W. Hibnera ustanowiono w Rzeszowie, a w 1990 zmieniono na ks. Feliksa Dymnickiego.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Włodzimierz Kalicki: 17 lipca 1925. Czerwone Chicago w: Gazeta Wyborcza – Duży Format Antologia polskiej poezji rewolucyjnej „Serce narodu”, Warszawa 1954.
Kategoria:Członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej-Lewica (1906–1918) Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Polscy zabójcy Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w II Rzeczypospolitej Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1925