W 1924 wystartował na igrzyskach olimpijskich, na których był chorążym łotewskiej kadry. Wziął wtedy udział w biegu narciarskim na 18 i 50 km. Ani jednego, ani drugiego nie ukończył. Inne dyscypliny Oprócz biegów narciarskich i kolarstwa, uprawiał również wioślarstwo, łyżwiarstwo szybkie, koszykówkę, boks, szermierkę, pływanie, strzelectwo, dziesięciobój i piłkę wodną. W 1922 został mistrzem Łotwy w trójskoku z wynikiem 12,16 m.
Jest jedynym łotewskim sportowcem, który wystąpił zarówno na letnich, jak i na zimowych igrzyskach olimpijskich. Trenerzy Jego trenerami byli Oto Kivuls, Jānis Druģis i Kārlis Gērcs.
Kariera działacza Jest jednym z założycieli klubu Universitātes sports, którego dyrektorem generalnym był w latach 1928-1937. W latach 1925–1935 był prezesem Łotewskiej Federacji Koszykarskiej. Założyciel Łotewskiego Związku Sportów Zimowych, członek jego zarządu w latach 1922–1939 i przewodniczący w latach 1930–1939. Od 1928 do 1940 członek Łotewskiego Komitetu Olimpijskiego, w latach 1934-1938 jego prezes.
Dalsze losy Po zakończeniu kariery był notariuszem w Smiltene, Rydze i Lipawie.