z grupy sprowadzonej z Kijowa jedynie Wasyl Pucek-Hryhorowicz kontynuował prowadzenie wykładów. Zniszczenie seminarium stało się skandalem, który na polecenie Synodu i osobiście carycy badała komisja pod przewodnictwem Germana (Barutowicza), mianowanego przełożonym monasteru Spaso-Andronikowskiego. Komisja stwierdziła, że jedynym winnym upadku seminarium był sam arcybiskup Gabriel. W rezultacie duchownego przeniesiono w 1738 na znacznie mniej prestiżową katedrę wielkoustiuską. Również na nowej katedrze arcybiskup Gabriel nie sprzyjał rozwojowi miejscowego seminarium.
W 1748, z uwagi na chorobę, arcybiskup Gabriel został przeniesiony w stan spoczynku i skierowany do monasteru Ikony Matki Bożej „Znak” w Moskwie. Trzy lata później na własne życzenie przeniósł się do monasteru Opieki Matki Bożej w Dankowie. Z własnych funduszy wzniósł na jego terenie dwie murowane cerkwie. Zmarł w 1753 i został pochowany w soborze świętych Archaniołów w Riazaniu.
Przypisy
Kategoria:Zmarli w 1753 Kategoria:Biskupi wołogodzcy Kategoria:Biskupi kazańscy Kategoria:Biskupi włodzimierscy Kategoria:Zakonnicy monasteru Zaśnięcia Matki Bożej w Swijażsku Kategoria:Zakonnicy monasteru Ikony Matki Bożej „Znak” w Moskwie