W 1779 w północnej części cerkwi dodana została kaplica pod wezwaniem Świętej Bogurodzicy, zakończona kopułą. Powstała ona dzięki finansowemu wsparciu dwojga irkuckich kupców: S. Dudorowskiego i Z. Sziegorina
16 kwietnia 1851 w cerkwi wziął ślub Giennadij Niewielskoj – rosyjski nawigator i odkrywca terenów Rosyjskiego Dalekiego Wschodu. Na pamiątkę tego wydarzenia w 2008 na ścianie cerkwi zawisła tabliczka.
Nadzwyczajny wygląd świątyni wzbudził zainteresowanie historyczno-architektoniczne jeszcze w XIX wieku. W 1887 Carska Komisja Archeologiczna wpisała świątynię w rejestr krajowych zabytków.
Pod koniec XIX wieku zmieniono zakończenie dzwonnicy: w miejsce iglicy powstał dach hełmowy.
Świątynia spełniała funkcję soboru katedralnego w czasach sowieckich, w latach 1929–1936 i 1948–1991. Pomiędzy tym czasem, w budynku świątyni urządzono muzeum antyreligijne (ateizmu). Uchroniło to cerkiew przed zniszczeniami jak i dewastacją, dzięki czemu zachował się także ikonostas wykonany w stylu syberyjskiego baroku. Zwieziono tu wówczas wyposażenie z innych irkuckich świątyń, które były wówczas zamykane. Dzięki temu zgromadzono tu kolekcję aż 700 ikon. Wśród nich 400 ma dużą wartość artystyczną. Większość z nich pochodzi z XVIII wieku, ale niektóre są wiek starsze.