16.. Oficjalne, zgodne z tradycją trzecie spotkanie z Jagiełłą, miało miejsce w Sanoku 1 maja 1417, i już na drugi dzień odbył się ślub w miejscowym kościele parafialnym św. Michała Archanioła, którego udzielił arcybiskup lwowski.
Małżeństwo to wzbudziło od samego początku gwałtowne protesty szlachty. Powszechnie uważano, że na króla rzucono czary, na domiar tego wiek i kondycja zdrowotna panny młodej nie rokowały nadziei na dalsze potomstwo. W chwili małżeństwa Elżbieta miała według jednych badaczy 37 lat, według innych 45 lat, natomiast Jagiełło mógł już wtedy liczyć 66 latStanisław Bogusław Lenard, Ireneusz Wywiał, Historia Polski w datach, 2000, s. 133.. Jan Długosz zanotował pewien wypadek jaki zdarzył się po wyjściu z kościoła królewskich małżonków, oceniany później przez potomnych jako zła wróżba. W czasie powrotu z kościoła na zamek miał padać ulewny deszcz, dodatkowo koło powozu zapadło się w błocie i złamało, przez co nowo poślubiona małżonka królewska musiała dalszą drogę na zamek odbyć pieszo„w drodze z kościoła do zamku złamało się koło u powozu królowej (J. Długosz, Dzieła wszystkie, V)” w: Sanok: materiały do dziejów miasta do XVII w., Adam Fastnacht, Feliks Kiryk, s.