Franciszek Kocimski (ur. 24 maja 1905 w Żółkwi, zm. 14 marca 1984 w Warszawie) – polski architekt, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej i kampanii wrześniowej, od 1948 związany ze Szczecinem, współorganizator i dziekan Wydziału Architektury Szkoły Inżynierskiej, główny architekt województwa szczecińskiego.
Życiorys Urodził się w pobliżu Lwowa. W wieku 15 lat był uczestnikiem wojny polsko-bolszewickiej. W następnych latach studiował na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej. Po ukończeniu studiów w 1938 pracował do wybuchu II wojny światowej w Zarządzie Architektury Miasta Lwowa i w biurach architektoniczno-budowlanych. Projektował i realizował liczne budynki mieszkalne, biurowe i obiekty sanatoryjne.
W okresie wojny dostał się do niewoli radzieckiej, z której zbiegł wracając do Lwowa, gdzie przebywał do 1944; był m.in. pracownikiem towarzystw ubezpieczeniowych.
Po wojnie znalazł się – jak wielu byłych mieszkańców Lwowa, Wilna i ich okolic – w zrujnowanym Szczecinie, przekazanym Polsce jako część rekompensaty za utracone Kresy Wschodnie (zgodnie z postanowieniami konferencji jałtańskiej i poczdamskiejZobacz – , podpisany w Schwerin przez gen.