2 grudnia wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych, został przydzielony do szwadronu cekaemów 10 Pułku Strzelców Konnych 10 Brygady Kawalerii Pancernej, później służył jako zastępca dowódcy plutonu zaopatrzenia.
Po upadku Francji 21 czerwca 1940 roku został ewakuowany z Le Verdon, dotarł 23 czerwca do Liverpoolu (Wielka Brytania). Przydzielono go jako zastępcę dowódcy plutonu szwadronu ckm oraz szwadronu rozpoznawczego 10 Pułku Strzelców Konnych 10 Brygady Kawalerii Pancernej. Od 15 lutego do 5 marca 1941 roku służył w 5 Brygadzie Kadrowej Strzelców i ponownie w 10 Pułku Strzelców Konnych.
Zgłosił się do służby w kraju. Został przeszkolony ze specjalnością w dywersji i broni pancernej na kursach specjalnych dla kandydatów na cichociemnych, m.in. dywersyjno-strzeleckim (STS 25, Inverlochy), podstaw wywiadu (STS 34, Bealieu), spadochronowym, i in. Zaprzysiężony na rotę ZWZ/AK 15 grudnia 1943 roku w Chicheley przez szefa Oddziału VI (Specjalnego) Sztabu Naczelnego Wodza, i awansowany na stopień podporucznika, ze starszeństwem od 1 marca 1944 roku. Przerzucono go na stację wyczekiwania Głównej Bazy Przerzutowej w Latiano nieopodal Brindisi we Włoszech.