Turystykę górską uprawiał od młodości. W Tatrach (przy Morskim Oku) był po raz pierwszy w wieku 20 lat. Przez kolejne 30 lat chodził po Tatrach bardzo dużo i z czasem został jednym z najlepszych XIX-wiecznych znawców tych gór. Był autorem jednego z najważniejszych przewodników tatrzańskich z tego okresu (Die Hohe Tatra, Teschen 1876, wyd. 10 w 1898), który odegrał dużą rolę w popularyzacji turystyki tatrzańskiej. Przewodnik ten ukazał się również w języku węgierskim (A Magas Tátra, Teschen 1882, współautor Pál Kovács). Był też autorem map Tatr w różnej skali (opartych na podkładach austriackich map wojskowych), które dołączał do kolejnych wydań swego przewodnika lub publikował osobno. Najważniejsze to Karte der Hohen Tatra mit den nächsten Voralpen 1:100 000 (Késmárk 1876 i Breslau 1891) oraz Die Hohe Tatra mit der nächsten Umgebung 1:133 333 (Teschen 1884, 1891, 1898). Wydał również przewodnik po Beskidach (Führer durch die Beskiden im Gebiete der Section Bielitz-Biala des Beskiden-Vereines, 1891).