Konflikt może zaistnieć w stosunku do innych ludzi bądź wewnętrznie – w zakresie swoich własnych wartości, zwyczajów i preferencji, gdy zostają skontrastowane z normami i oczekiwaniami z tymi z nowej kultury. Ożywienie – ten etap wiąże się z poprawą ogólnego stanu osoby goszczącej. Znajomość języka jest coraz lepsza, powraca też utracona na poprzednim etapie wiara w siebie i możliwość poradzenia sobie nawet w najtrudniejszych sytuacjach bez wsparcia ze strony innych. Wciąż pojawiają się pewne trudności, jednostka jednak radzi sobie z nimi, czuje się silniejsza, powraca jej dobry nastrój, poprawia się też jej opinia o gospodarzach. Dopasowanie – ma ono miejsce wówczas, gdy jednostka zaczyna akceptować obyczaje kraju goszczącego, jego wartości, normy, obyczaje i odbierać je po prostu jako inny sposób życia, co nie znaczy, że gorszy. Znikają irracjonalne lęki, jednostka staje się pewną siebie, efektywnie działającą osobą. Jeśli na tym etapie zdecyduje się powrócić do ojczyzny, może nawet tęsknić za krajem, który opuściła. Zdaniem autora powyższej typologii niewątpliwie pomocna w zneutralizowaniu działania szoku kulturowego może być znajomość języka do którego autor przywiązuje wyjątkowe znaczenie jako do podstawowego systemu komunikacji.