Wspierał Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, działał w Towarzystwie Czytelni Ludowych, publikował porady medyczne dla matek w „Katoliku”.
W 1904 jako jeden z 20 polskich lekarzy był sygnatariuszem listu otwartego do Niemieckiego Towarzystwa Lekarskiego Okręgu Przemysłowego, protestującego przeciwko dyskryminacji polskich lekarzy, którym odmawiano zatrudnienia w niemieckich kasach chorych. W 1908 współzałożyciel Towarzystwa Lekarzy Polaków na Śląsku.
Działacz Narodowej Demokracji, angażował się w walkę o właściwą reprezentację polskich interesów m.in. w parlamencie, radach miejskich oraz organizacjach społeczno-zawodowych. W reakcji na jego działalność, w 1898 władze pruskie wytoczyły mu proces, kilka lat później wpisano go na listę „politycznie niebezpiecznych”, rekomendując jego aresztowanie.
Od listopada 1918 do lutego 1920 w składzie polskiej Powiatowej Rady Ludowej w Królewskiej hucie (obecnie Chorzów). W listopadzie 1919 wybrany do Rady Miejskiej Królewskiej Huty. Działacz Związku Chrześcijańskiego Dobroczynności na Górnym Śląsku, wykładowca tzw. Uniwersytetu Ludowego. Od lutego 1920 zaangażowany w prace Polskiego Komitetu Plebiscytowego w Królewskiej Hucie (obecnie Chorzów), m.in. autor licznych wystąpień na wiecach.