Giovanni Felice Sances (też Sancies, Sanci, Sanes, Sanchez; ur. 1600 w Rzymie, zm. 24 listopada 1679 w Wiedniu) – włoski śpiewak i wybitny kompozytor epoki baroku.
O jego młodości wiemy niewiele. Dzieciństwo spędził prawdopodobnie w Rzymie. W latach 1609–1614 studiował w papieskim Collegio Teutonico, przeznaczonym dla przyszłych duchownych narodowości niemieckiej. W roku 1614 wystąpił w operze Amor pudico, sponsorowanej przez kardynała Montalto. Jego kariera toczyła się następnie w Bolonii i Wenecji. Swoją pierwszą operę Ermiona wystawił w 1636 w Padwie (wystąpił w niej również jako śpiewak).
W roku 1636 przeniósł się do Wiednia, gdzie początkowo był zatrudniony jako tenor w kaplicy dworskiej cesarza Ferdynanda II. W 1649 r., za panowania Ferdynanda III był mianowany wicekapelmistrzem (kapelmistrzem był wówczas Antonio Bertali). Na dworze wiedeńskim służył aż do śmierci - też za panowania Leopolda I. Z Bertalim współpracował jako kompozytor przy regularnym wystawianiu oper włoskich. Komponował też sepolcri (opery na temat męki, ukrzyżowania i śmierci Jezusa), muzykę religijną i kameralną.