Rozwój Bylina, geofit z zimozielonymi liśćmi. Kiełkuje dwa lata lub dłużej. Najpierw powstaje protokorm, z którego jesienią wyrasta korzeń. W trakcie kolejnego lata rozwija się bulwa. Jesienią bulwa wytwarza odcinek kłącza i boczny korzeń. Wiosną wyrasta ulistniony pęd. W lecie u podstawy pędu tworzy się nowa bulwa. Dojrzała roślina co roku w styczniu zaczyna wytwarzać nową bulwę potomną, która w porze kwitnienia jest już wielkości starej bulwy. W trakcie kwitnienia (na południu zasięgu w marcu, na północy w czerwcu) stara bulwa i korzenie zamierają. Liście żółkną w maju i wkrótce potem też zamierają. Od czerwca do września na powierzchni nie ma żadnych zielonych części rośliny. Nowe korzenie pojawiają się jesienią i wtedy też rozwija się rozeta liści, z której w kolejnym roku rozwinie się pęd kwitnący. Do rozwoju nasion konieczne jest zapylenie krzyżowe (gatunek jest allogamiczny). W torebce znajdują się bardzo drobne i liczne nasiona. Średnia odległość, na jaką są przenoszone, to 1 m, mogą jednak być przenoszone na znaczne odległości. Udział roślin kwitnących w populacji waha się w zależności od roku od kilkunastu do przeszło 70%. Skłonność do zakwitania jest prawdopodobnie związana z obfitością i różnorodnością grzybów mikoryzowych. Średnia długość okresu życia osobnika to około 11 lat. Głównym przetrwalnikiem jest bulwa.