Ślepuszonka północna, ziemioryjka (Ellobius talpinus) – gatunek ssaka z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania Ślepuszonka północna występuje we wschodnio-środkowej Eurazji zamieszkując w zależności od podgatunku: E. talpinus talpinus – południowo-wschodnia część europejskiej Rosji, południowo-zachodnia Syberia i prawdopodobnie północny Kazachstan. E. talpinus rufescens – zachodni Kazachstan (pomiędzy dolnym biegiem rzeki Ural i rzeki Emba oraz prawdopodobnie pustynie na zachód od Jeziora Aralskiego, w tym północno-zachodni Uzbekistan). E. talpinus tanaiticus – Ukraina i południowa europejska Rosja aż po północno-zachodnie wybrzeże Morza Kaspijskiego i dolny bieg rzeki Wołga. E. talpinus transcaspiae – Turkmenistan i północno-wschodni Iran.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1770 roku niemiecki przyrodnik Peter Simon Pallas nadając mu nazwę Mus talpinus. Holotyp pochodził spomiędzy Samarą a Kostyczami, na zachodnim brzegu rzeki Wołga, w Rosji.