Siódmy gabinet Roberta Menziesa – trzydziesty ósmy gabinet federalny Australii, urzędujący od 11 stycznia 1956 do 10 grudnia 1958. Był czwartym z rzędu gabinetem koalicyjnym Liberalnej Partii Australii (LPA) i Partii Wiejskiej (CP). Był również jedynym w dziejach Australii siódmym gabinetem jednego premiera.
Po raz pierwszy w historii australijskiego rządu federalnego równocześnie z gabinetem powołano tzw. junior ministry, czyli grupę osób noszących tytuły ministrów i kierujących określonymi obszarami polityki, lecz niebędących członkami gabinetu. Tym samym przeniesiono na grunt australijski rozwiązanie ustrojowe mające długą tradycję w Wielkiej Brytanii.
Okoliczności powstania i dymisji Gabinet powstał w następstwie przedterminowych wyborów z grudnia 1955, w których koalicji LPA-CP udało się utrzymać dzierżoną od 1949 władzę. Następne wybory odbyły się w listopadzie 1958 i ponownie przyniosły zwycięstwo koalicji, co pozwoliło premierowi Menziesowi sformować swój ósmy gabinet.