Piotr Gelhor (Petrus, Peter Gielor, Gelhör, Geler) I, starszy (zm. 1543) – polski złotnik.
Życiorys Piotr Gelhor, zamożny (posiadał domy na Rynku i przy ul. Wodnej) i szanowany obywatel Poznania, którego dokumenty miejskie notują od roku 1495. Pełnił wiele funkcji w mieście: w latach 1504 i 1507–1518 był ławnikiem miejskim, a w latach 1519–1534 - radnym. Trzykrotnie piastował też stanowiska starszego cechu złotników (w 1499, 1502 i 1503 roku), oprócz tego jest także wspominany jako szafarz majątku miejskiego.
Jako złotnik był znany z (sygnowanego jego imieniem), wykonanego na polecenie opata trzemeszeńskiego Andrzeja Drzążyńskiego dla kościoła kanonickiego w Trzemesznie późnogotyckiego, skrzynkowego relikwiarza z 1507 roku, przeznaczonego do przechowywania ręki Św. Wojciecha. Zdobiony grawerowanymi scenami figuralnymi relikwiarz, stylem nawiązujący do rycin Schongauera i szkoły norymberskiej, należy do najpiękniejszych dzieł sztuki złotniczej z warsztatów poznańskich. Przez wzgląd na analogie artystyczne, Gelhorowi przypisuje się także autorstwo relikwiarza puszkowego Św. Sabiny z 1510 (obecnie w skarbcu katedry w Poznaniu). Ten relikwiarz również wykazuje wpływy grafiki Schongauera.