Hydratacja cementu Hydratacja w chemii rozumiana jest jako reakcja przyłączania wody. W budownictwie hydratacja oznacza reakcje chemiczne i procesy fizyczne zachodzące od momentu dodania wody do spoiwa. Reakcja przebiega na powierzchni ziaren cementu. Ze względu na złożoność procesów rozpatruje się oddzielnie reakcje poszczególnych związków mineralogicznych z wodą, a następnie reakcje między tymi związkami lub produktami ich hydrolizy. Poszczególne bezwodne składniki cementu reagują następująco: Hydroliza alitu:
Hydratacja belitu:
Hydroliza brownmillerytu: + (n−m) Hydratacja celitu:
Uwodniony celit reaguje z wodorotlenkiem wapniowym tworząc trudno rozpuszczalny produkt:
Czas wiązania cementu można regulować przez dodanie gipsu. Zachodzi wówczas reakcja uwodnionego celitu z gipsem i tworzeniem soli Candlota (ettringitu): (sól Candlota) Twardnienie cementu następuje wskutek tworzenia się żelu uwodnionych krzemianów oraz reakcji wodorotlenku wapniowego i dwutlenkiem węgla: