1 października 1939 roku została zaprzysiężona na członkinię konspiracyjnej Ojczyzny, a następnie została kurierką tej organizacji, przewożąc korespondencję i dokumenty przede wszystkim pomiędzy okupacyjną Polską a Watykanem. Zorganizowała także punkty kontaktowe w Berlinie i Szwajcarii, w czym pomogły jej przedwojenne znajomości. W 1941 roku wyszła za mąż za poznańskiego adwokata Zbigniewa Kłosa, ale małżeństwo ukrywała, by nie stracić przydatnego w konspiracji włoskiego obywatelstwa.
Na polecenie przełożonych z konspiracji udzielała się w społeczności poznańskich Włochów, ale równocześnie nawiązała także kontakt z Gestapo. Pomimo pogłosek o jej współpracy z okupantem do jesieni 1941 roku pracowała jako łączniczka z Watykanem. W tym czasie Gestapo trafia na ślad działalności Ojczyzny i do kwietnia następnego roku aresztowało większość jej członków.
W listopadzie 1941 roku został aresztowany jej mąż, a wkrótce potem ona sama, jednak po kilku dniach została zwolniona z aresztu. Szybkie zwolnienie ściągnęło na nią podejrzenie o współpracę z okupantem, szczególnie że Cimino po zwolnieniu usilnie próbowała kontaktować się z przywódcami Ojczyzny.