Aleksander (Olelko) Włodzimierzowic (ur. 1395 lub wcześniej, zm. 1454) – kniaź litewski, książę słucki i kopylski 1398/1399-1443Według Tęgowskiego księstwo słuckie Olelko otrzymał dopiero po ślubie z Anastazją (1417) - Jan Tęgowski, Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań – Wrocław 1999, str. 88, ., książę kijowski 1442-1454, najstarszy syn Włodzimierza Olgierdowica i jego nieznanej z imienia żony, wnuk wielkiego księcia litewskiego Olgierda.
Życiorys Ojciec Aleksandra, zwanego powszechnie Olelkiem, był jednym ze starszych synów wielkiego księcia litewskiego Olgierda (zm. 1377), z jego pierwszego małżeństwa. Jednakże w przeciwieństwie do swych rodzonych braci, Andrzeja Garbatego i Dymitra Starszego, Włodzimierz współpracował z braćmi przyrodnimi, spośród których pierwsze miejsce zajmował Jagiełło. Włodzimierz z nadania swego ojca został księciem kijowskim, po opanowaniu Kijowa przez Litwę w 1362, gdzie Włodzimierz panował do 1394, następnie od księcia Witolda otrzymał księstwo kopylskie. Po śmierci ojca (1398 lub później) księstwo kopylskie przejął Olelko, choć książęta litewscy nie posiadali ani dożywotnio, ani dziedzicznie swych księstwJan Tęgowski, Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań – Wrocław 1999, s. 81, ..