Hultaje mieli swoje prawa i cechy w wielu miastach polskich, więc wydawane przeciwko nim ustawy i przepisy wskazują na to, że walczono raczej z wędrującymi po kraju, pozacechowymi partaczami i hultajami, którzy nie mieli prawa podejmować się pracy bliżej niż mila od granic miasta. Na krakowskim Kleparzu w XVI w. prosperowała, być może cechowa, Gospoda Hultajska chętnie goszcząca ludzi luźnych. Jeszcze w 1776 roku na sejmie proponowano, by wojsko wyłapywało wędrujących po kraju hultajów i wałęsów. Ludzie luźni w tym i hultaje stanowili spory procent karanych za wykroczenia i przestępstwa, chociaż nie utożsamiano ich w tamtym okresie ze złoczyńcami.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Zawody historyczne Kategoria:Historia gospodarcza Polski Kategoria:Cechy rzemieślnicze Kategoria:Historia chłopów w Polsce