Na początku 1942 r. został zastępcą szefa 1 oddziału, zaś w maju 1943 r. szefem 8 oddziału IV Zarządu NKWD, zajmując się organizacją wywiadowczo-dywersyjnych działań na tyłach wojsk niemieckich. W listopadzie tego roku w stopniu podpułkownika bezpieczeństwa państwowego został rezydentem w Bułgarii pod przykrywką urzędnika misji ZSRR. W 1944 r. powrócił do Moskwy, gdzie służył w centrali wywiadu. Od 1945 r. był rezydentem NKGB-MGB w Rumunii. W październiku 1947 r. został zastępcą szefa II Zarządu Komitetu Informacji przy Radzie Ministrów ZSRR. W lipcu 1951 r. skierowano go do Włoch jako rezydenta MGB pod przykrywką urzędnika ambasady Związku Radzieckiego. W lutym 1955 r. przeszedł do rezerwy Pierwszego Zarządu Głównego Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego. Od 1959 r. pełnił funkcję wykładowcy katedry specdyscyplin instytutu czerwonego sztandaru Pierwszego Zarządu Głównego Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego. Otrzymał stopień pułkownika bezpieczeństwa państwowego.
Bibliografia Nikita W. Pietrow, Кто руководил органами госбезопасности 1941-1954, 2010
Linki zewnętrzne Biografia Dmitrija G.