W przypadku tej samej liczby punktów przy ustalaniu pozycji w grupie brane były pod uwagę kolejno następujące kryteria: wynik bezpośredniego meczu między zainteresowanymi drużynami, lepsza różnica punktów zdobytych i straconych we wszystkich meczach grupowych, wyższa liczba zdobytych przyłożeń, ostatecznie zaś rzut monetą. Terminarz został ogłoszony w lutym 2009 roku.
Zarówno półfinały, jak i finał były powtórką sprzed roku. Tytuł obroniła drużyna Canterbury, a dla zawodników ze stolicy był to czwarty przegrany finał z rzędu i szósty w ciągu ostatnich siedmiu edycji. Najlepszym zawodnikiem tej edycji został uznany Mike Delany.
Do sędziowania zawodów zaproszeni zostali również arbitrzy spoza Nowej Zelandii – Wayne Barnes, Nathan Pearce czy Andrew Lees. Głównym sędzią finału został Vinny Munro, zaś jego arbitrzy liniowi, Jonathon White i Chris Pollock zostali wyznaczeni do prowadzenia półfinałów.