Budowa została ukończona w 1901 i wówczas decyzją rady miejskiej we Lwowie Alexandrowicz został powołany na kierownika Zakładu Wodociągów, a w 1904 na stanowisko dyrektora, sprawując je przez 30 lat. Szczególne zasługi w tym zakresie odniósł podczas I wojny światowej i następczej wojny polsko-ukraińskiej. W niepodległej II Rzeczypospolitej od 1922 do 1925 dokonał budowy nowego ujęcia wody w Szkle. W 1927 podjął budowę stacji przepompowywania w Karaczynowie, a w 1928 nowego ujęcia i stacji pomp w Woli Dobrostańskiej pod Wielkopolem. Zainicjował wprowadzenie wodomierzy we Lwowie, dokonane w latach 1928-1929. W latach 1931–1933 wybudował około 60 studzien na terenie podlwowskich gmin. Zaprojektował nowy wodociąg dla Gródka, Kamienobrodu i Lubienia.
Od 1896 był członkiem Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie, zasiadał w jego zarządzie (Wydziale Głównym), w 1909 pełnił funkcję wiceprezesa Towarzystwa. Udzielał się także w działalności w szerszym zasięgu. Był współzałożycielem Polskiego Instytutu Wodociągowo-Kanalizacyjnego w Warszawie w 1926. Przystąpił do Zrzeszenia Gazowników i Wodociągów Polskich, później zostając członkiem zarządu tegoż, a w 1929 wiceprezesem. Był członkiem Związku Gospodarczego Gazowni i Zakładów Wodociągowych w Państwie Polskim, od 1929 jego wiceprezesem.