Odłamana górna część z koroną o ile wciąż połączona jest z dolną określana jest nazwą złom całkowity.
Według „Małej encyklopedii leśnej” z 1980 roku jest to złamane drzewo lub część drzewa (konary) złamana na pniu, jak również wymienione wyżej złomy zrębowe. Natomiast według bardziej lakonicznej definicji w jej nowszym wydaniu z 1991 roku jest to złamane drzewo.
Z kolei „Słownik języka polskiego” PWN z 1981 roku stosuje ten termin w zupełnie innym znaczeniu – jako gałąź, łodygę odłamaną na skutek silnego wiatru, gradu, sadzi (szadzi) itp. (złomy topoli, świerka, sosny), natomiast jego najnowsze wydanie internetowe z kolei w szerszym zakresie jako połamane drzewo lub odłamaną gałąź.
Jednak przeznaczony do praktycznego stosowania „Niezbędnik leśnika” z 2012 roku wyraźnie zaznacza, że do złomów (złamanych drzew stojących) nie zalicza się (nie dokłada się) ich odłamanych fragmentów.
Zobacz też Posusz Martwe drewno w lesie
Przypisy (PDF)
USTAWA z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (), art. 5 zmieniona ustawą z dnia 25 czerwca 2015 r.