Brał udział w wielu akcjach, m.in.: wyprawa wołożyńska w składzie oddziału „Bagatelka” (jego szwadron był oddziałem rozpoznawczym) – szereg potyczek z oddziałami niemieckimi i partyzantką radziecką bitwa pod Iwiem (24 czerwca) z oddziałami radzieckimi i niemieckimi (w bitwie tej był ranny Maciej Kalenkiewicz)
W lipcu 1944 roku jego oddział liczył ok. 50 jezdnych. 19 sierpnia został zaatakowany przez oddziały radzieckie. Zginął 21 sierpnia pod Surkontami. Został pochowany w zbiorowej mogile na polu walki.
Awanse podporucznik – 15 października 1936 roku porucznik – ze starszeństwem z dniem 3 maja 1940 roku rotmistrz – 1 marca 1944 roku
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari – pośmiertnie, za szczególną odwagę i zdolności dowódcze w bitwie pod Poddubiczami i Surokontami Krzyż Walecznych – czterokrotnie: dwukrotnie za udział w kampanii francuskiej i dwukrotnie za męstwo w walkach w rejonie Okręgu Wilno. Krzyż Wojenny (Francja)
Życie rodzinne Był synem Kazimierza, inspektora przemysłowego, i Marii Eleonory z domu Łubieńskiej. Miał siedmioro rodzeństwa: Kazimierza (1911–1940), Stanisławę (1912–1976), Marię (1912–1976), Różę (1917–1982, późniejszą żonę Zbigniewa Gertycha), Franiszka (1920–1947), Feliksa (1923–1992), i Celinę (ur.