Kobietom, które nie chciały respektować nakazów religijnych w tym zakresie, zarzucała walkę z własną płcią i przyczynianie się do pogarszania sytuacji rodzin egipskich, jak również własnego położeniaA. Majcher, Feministka Zajnab al-Ghazali? [w:] red. M. Dziekan, I. Kończak, Kobiety Bliskiego Wschodu, Ibidem, Łódź 2005, s.34-36.. Podkreślała natomiast rolę kobiet w wychowaniu religijnym dzieci (zwłaszcza synów) i upowszechnianiu w najbliższym otoczeniu (a w konsekwencji - w społeczeństwie w ogóle) ideałów islamskich.
Przedstawiając swoją koncepcję idealnej muzułmańskiej rodziny i zadania jej członków, al-Ghazali nigdy nie zastanawiała się nad możliwością jej realnego wdrożenia w społeczeństwie egipskim ani nad środkami, przy pomocy których miałoby to nastąpić. W swoich artykułach prasowych wskazywała natomiast jako wzorce osobowe muzułmanki, które w pierwszych wiekach islamu były aktywne w życiu społecznym lub walczyły w bitwach.
Pisząc o islamie, Zajnab al-Ghazali nigdy nie odnosiła się do religii jako do przeżycia wewnętrznego, relacji między człowiekiem i Bogiem. Wskazywała natomiast znaczenie religii dla tożsamości muzułmanów, widziała w niej sposób rozwiązywania bieżących problemów społecznych oraz politycznych, w tym walki z dominacją europejską.