thumb|Silnik Wankla – jedyny silnik spalinowy z tłokiem obrotowym, który został wdrożony do produkcji seryjnej Silnik z tłokiem obrotowym – silnik spalinowy, w którym tłok obraca się wewnątrz cylindra. Powstało wiele takich konstrukcji.
Projekt maszyny parowej z wirującym tłokiem opracował w 1782 r. James Watt. Pierwszym znanym silnikiem z krążącym tłokiem był silnik parowy E. Gallowaya z 1846 roku. Silnik nie posiadał uszczelnień, zastosowany był do napędu statków parowych osiągał moc 12 kW przy 400–480 obr./min. J.F. Cooley w 1901 roku zbudował i opatentował podobny silnik parowy w którym zastosował uszczelnienia komór roboczych. W 1923 spółka Wallinger i Skoog z Göteborga opatentowała silnik hipotrochoidalny bez uszczelnień. Silnik spalinowy, dwusuwowy, z pięciowierzchołkowym tłokiem, z uszczelnieniami listwowymi zbudował Francuz Sensand de Lavaund w 1938 roku. Prace konstrukcyjne i badawcze przerwano w 1941.
Silnik konstrukcji Feliksa Wankla Jedyną produkowaną seryjnie, a przez to najbardziej znaną konstrukcją jest wynalazek niemieckiego konstruktora Feliksa Wankla (1902–1988). Pierwszy patent Wankel uzyskał w roku 1929, a kolejny w roku 1936.