W tym czasie Celibidache pracował w Szwecji jako główny dyrygent Orkiestry Symfonicznej Szwedzkiego Radia. Zaprosił Bělohlávka do siebie oferując mu stanowisko swego asystenta. Bělohlávek przyjął ofertę i następne dwa lata spędził w Sztokholmie pracując z Celibidache.
Punktem kulminacyjnym ich współpracy było wygranie przez Bělohlávka Czeskiego Konkursu Młodych Dyrygentów w 1970 roku, a także dotarcie do finału prestiżowego Konkursu Dyrygentów im. Herberta von Karajana w 1971 roku. W latach 70. Bělohlávek był dyrygentem czeskich orkiestr symfonicznych, kolejno: Filharmonii Czeskiej (1970–1972; jako asystent dyrygenta), Państwowej orkiestry filharmonicznej w Brnie (1972–1978; jako dyrygent) i Orkiestry Symfonicznej w Pradze (1978–1989; jako główny dyrygent). W ciągu tych lat ściśle współpracował z Václavem Neumannem, głównym dyrygentem Filharmonii Czeskiej w latach 1968–1990. Dzięki Neumannowi Bělohlávek nawiązał w 1979 roku kontakt z berlińską Komische Oper, w której Bělohlávek zadebiutował jeszcze w tym samym roku prowadząc operę Tajemnica Smetany, a następnie, w 1980 roku, operę Rake’s progress Strawinskiego.