Po podziale Górnego Śląska, gdy Bytom pozostał w granicach Niemiec, w 1922 przeprowadził się do Królewskiej Huty (obecnie Chorzów). Podjął pracę jako lekarz kas chorych oraz kolejowej Spółki Brackiej. Jako stypendysta Fundacji Rockefellera podjął także roczne studia uzupełniające z higieny na uniwersytecie w Baltimore (USA).

Pracował w Wydziale Pracy i Opieki Społecznej Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego oraz jako reprezentant Ministerstwa Zdrowia Publicznego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w Chorzowie. Działał także w organizacjach lekarskich, m.in. jako przewodniczący Związku Gospodarczego Lekarzy Polaków na Śląsku oraz członek zarządu głównego Związku Lekarzy Państwa Polskiego. Od 1935 w składzie zarządu Śląskiej Izby Lekarskiej, stały delegat przy Naczelnej Izbie Lekarskiej w Warszawie.

Wieloletni radny Rady Miejskiej Chorzowa, wiceprzewodniczący Rady w latach 1934-37.

Po wybuchu II wojny światowej aresztowany w Chorzowie przez gestapo, osadzony w obozie w Sosnowcu, później wysiedlony do Częstochowy. Pracował jako lekarz w tamtejszych Zakładach Włókienniczych „Warta”, wykładał także anatomię na zajęciach tajnego uniwersytetu.