Po jej ukończeniu pełnił obowiązki starszego inspektora Wydziału Organizacyjnego Komitetu Centralnego PZPR (1954–1955), powierzono mu funkcję I sekretarza Komitetu Zakładowego Ministerstwa Spraw Zagranicznych (1955–1959), wicedyrektora Departamentu Kadr MSZ (1959–1965), radcy ambasady PRL w Berlinie (1965), szefa Misji Wojskowej PRL w Berlinie (1965–1971), I sekretarza KW PZPR w Łodzi (1971–1980) i ambasadora w Rumunii (1981–1983). Ukończył Szkołę Główną Służby Zagranicznej. Był też członkiem KC PZPR (1971–1981), oraz posłem na Sejm PRL VI, VII i VIII kadencji (1972–1981).
Odznaczony został m.in. Krzyżem Kawalerskim (1954) i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Orderem Sztandaru Pracy I klasy, Brązowym Krzyżem Zasługi (1946) i Medalem 30-lecia Polski Ludowej (1974)Medale 30-lecia dla czołowych działaczy partyjnych i państwowych, „Trybuna Robotnicza”, nr 170, 19 lipca 1974, s. 1, Medalem pamiątkowym Wojskowej Akademii Medycznej (1973)Wybitne osiągnięcia – rozległe perspektywy działania, „Żołnierz Wolności”, nr 148, 25 czerwca 1973, s. 6.
Był ostatnią osobą pochowaną w alei zasłużonych cmentarza Zarzew w Łodzi (w kwietniu 1991, kwatera VII/1/3)Bogdan Dmochowski, Ci z Alei Zasłużonych.