do Berlina i Monachium.
Został aresztowany 6 czerwca 1943 roku przez kontrwywiad niemiecki pod Monachium. Był przesłuchiwany, torturowany i więziony w Berlinie i Warszawie (na Pawiaku). 28 marca 1944 roku wywieziono go do obozu koncentracyjnego Groß-Rosen. Uczestniczył w konspiracji obozowej, został przeniesiony do kompanii karnej (Strafkommando), gdzie został zamęczony przez blokowego Kurta Vogela. Jego zwłoki spalono w krematorium.
Odznaczenia Krzyż Walecznych – czterokrotnie, po raz pierwszy za udział w bitwie o Narwik.
Życie rodzinne Był synem Antoniego Rostworowskiego i Marii z domu Breza. Antoni był ziemianinem, właścicielem majątków Milejów i Kębło, szambelanem papieża Piusa XI, współzałożycielem KUL-u. Antoni był bratem Wojciecha Rostworowskiego.
Jan był najmłodszym synem Antoniego i Marii, jednym z ich ośmiorga dzieci, jego rodzeństwo to: Maria Klara Józefa (1899–1996), Antoni Bogusław Maria (1900–1938), Stanisław Kostka (1901–1977), Anna Maria Józefa (1902–1976), Konstancja Maria (1907–1944), Justyna Zofia (1910–1941), późniejsza Wysocka-Woyszkiewicz i Mikołaj Maria (1914–).
Sam rodziny nie założył. Był katolikiem. Był słuchaczem obozowego seminarium z zamiarem wstąpienia do salezjanów.