W 2013 roku, po raz pierwszy w historii Last Night of the Proms, za pulpitem dyrygenckim stanęła kobieta, amerykańska dyrygentka Marin Alsop. W tym samym roku, 23 sierpnia, po raz pierwszy na Proms wystąpiła Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej pod batutą Antoniego Wita.
Last Night of the Proms thumb|Publiczność podczas Last Night of the Proms w sezonie 1996 Na zakończenie koncertów finałowych, znanych jako Last Night of the Proms, przyjęła się tradycja wykonywania utworów określanych jako tradycyjne i patriotyczne, takich jak: Marsz nr 1 D-dur z cyklu Pomp and Circumstance Marches Elgara, znany bardziej jako Land of Hope and Glory (Kraj nadziei i chwały), Fantasia on British Sea Songs Henry’ego Wooda i Rule, Britannia! (kompozycja Thomasa Augustine’a Arne’a) oraz, jako finał, pieśń Jerusalem z muzyką Charlesa Huberta Hastingsa Parry’ego, z nową orkiestracją Elgara. Przed odśpiewaniem Jerusalem dyrygent Orkiestry Symfonicznej BBC wygłasza tradycyjnie mowę pożegnalną z podziękowaniami i życzeniami, pośród zgiełku okrzyków, dźwięków gwizdków i trąbek, grzechotek piłkarskich i pękających balonów.