starostwa powiatu sanockiego, będąc w tym okresie najwyższym rangą urzędnikiem tej jednostki.
Od około 1875 był inżynierem w oddziale budownictwa urzędu starostwa c. k. powiatu krakowskiego, skąd od około 1878 był przydzielony do budowy domu karnego w Stanisławowie. Następnie był nadinżynierem w oddziale technicznym C. K. Namiestnictwa, skąd około 1882–1883 był przydzielony do budowy domu karnego w Stanisławowie około 1882/1883, potem ponownie był eksponowany przy budowie gmachu karnego w Stanisławowie 1884/1885, od 1888 przez kolejne był radcą budownictwa, po czym od około 1899 do około 1900 z tytułem i charakterem nadradcy budownictwa.
Uzupełniał wykształcenie na Wydziale Budownictwa Szkoły Politechnicznej. Należał do Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie, gdzie działał jako emerytowany starszy radca budowlany. Swoje projekty tworzył w stylu neorenesansu, neobaroku, neogotyku i neoromantyzmu i modernizmu.