awansowany do stopnia majora.
Został wsławiony bohaterską obroną Pragi w 1809 r. Za jej obronę awansował z majora na pułkownika. Po wycofaniu się wojsk austriackich z Warszawy, mieszkańcy stolicy gorąco powitali bohaterskiego komendanta twierdzy Pragi, a załoga pruska wyraziła szacunek i podziw majorowi Hornowskiemu, który wykazał cechy „znakomitego patrioty, obywatela gotowego zawsze przelać krew do ostatniej kropli za ukochaną ziemię naszą”.
Później dowódca 17 Pułk Piechoty Księstwa Warszawskiego w 17 Dywizji Jana Henryka Dąbrowskiego w wyprawie na Moskwę w 1812 r., wyróżnił się m.in. w bitwie pod Bobrujskiem, ciężko ranny pod Stachowem w czasie bitwy nad Berezyną. W latach 1813−1814 przebywał w niewoli rosyjskiej. Później w wojsku Królestwa Polskiego w 1816 r. został awansowany na generała i dowódcę brygady.
Jego imieniem nazwana została ulica w Pułtuskuwikimapia.org.
Przypisy
Bibliografia Czajka Michał, Kamler Marcin, Sienkiewicz Witold, Leksykon Historii Polski, Wiedza Powszechna, s. 251, Warszawa 1995. Leśnodorski Bogusław, Hornowski Józef h. Korczak, Polski Słownik Biograficzny, t. IX, 1960−1961, s.