W okresie międzywojennym siedziba towarzystwa mieściła się w gmachu parlamentu węgierskiego w Budapeszcie. Stowarzyszenie prowadziło szeroką działalność: Wydawniczą: w latach 1913–1943 wydawało własne czasopismo naukowe pt. „Turán” oraz serię książkową Turáni könyvtár. Edukacyjną: organizowano kursy językowe oraz wyprawy badawcze do Azji Środkowej i Mniejszej. Finansową: działalność była wspierana przez państwo niezależnie od ustroju – finansowanie utrzymano nawet w czasie krótkotrwałej Węgierskiej Republiki Rad (1919). W 1922 roku towarzystwo otrzymało dochody z kina „Corvin” jako stałe wsparcie rządowe. Węgierskie Towarzystwo Turańskie zostało rozwiązane w lipcu 1946 roku na mocy dekretu nr 530/1945, w ramach powojennych działań wymierzonych w organizacje prawicowe. Jego zbiory i publikacje zostały w dużej mierze zniszczone lub rozproszone.
Wpływ i członkowie W 1931 roku organizacja liczyła 369 członków. Do kluczowych postaci związanych z działalnością towarzystwa należeli jego prezes Pál Teleki, założyciel Alajos Paikert oraz geograf Jenő Cholnoky, będący autorem licznych publikacji programowych organizacji.
Towarzystwo posiadało liczne oddziały terenowe (m.in. w Debreczynie, Szegedzie i Peczu) oraz organizacje powiązane, takie jak Węgierski Związek Turański (Magyarországi Turán Szövetség) czy Turańscy Myśliwi (Turáni Vadászok).
Przypisy
Kategoria:Organizacje naukowe Kategoria:Węgierskie towarzystwa naukowe